سفر چگونه دست من را
از آن همه گرمی جدا کرد
گوئی صدایی از ته گور
چون مرگ من ، من را صدا کرد

من وترن در هم خزیدیم
از تو دگر چیزی ندیدیم
میان راه آهن عشقت
چگونه از هم دل بریدیم

از پشت دیواری پر از دود
تو را میان خانه دیدم
سبک تر از ابری سبکبال
به سوی آغوشت دویدم

زمین از آغازش جدا شد
هوا پر از قهر صدا شد
صدای اندوه درونم
چگونه خالی از صدا شد

آیا در آن لحظه ندیدی
که من پر از احساس دردم
میمردم از این غم که دیگر
هرگز به خانه برنگردم

اکنون تو تنها مینشینی
تنها میان خاطراتم
من میخزم چون سایه او
روی نگاه سرد و ماتم

حس میکنم چیزی نمانده
جز تو که خانه در سر من
با من یکی شو بعد از این راه
ای ابتدا و آخر من

سوت ترن آغاز تلخی ست
کز ارتعاشش میشوم سست
با آن چگونه میتوان زیست
در آن چه چیزی میتوان جست

روزی دوباره میشود باز
دروازه های بازوانم
میگیرمت هر جا که باشی
در بازوان ناتوانم

آواز: saminbolouri_
گيتار: hossein.tohidi
ويلن سل: ebrahim_ghaedii
ويديو: suego.art